vrouw volgens camps en gerrit. bingo!

Volgens Gerrit Komrij zijn dames die hun zin niet krijgen prompt geen dames meer. Daar kan ik mij iets bij meer. Daar kan ik mij iets bij voorstellen. Je zag het deze week ook weer in de Senaat.
Christine Defraigne van de MR wou het vel van Anne-Marie Lizin. Op hoge toon zei ze: “U die Arafat hebt omhelsd en Kofi Annan tutoyeert, kent de grondwet niet.” Daar kwamen nog de mensenrechten in Guantánamo bovenop. Arafat omhelzen, Annan tutoyeren, waakzame blik op Guantánamo, allicht heb je dan iets beters te doen dan dorre teksten van een oudeeuwse grondwetgever te lezen. Gelukkig maar, zou ik zeggen. Voor grondwetkennis hebben we altijd nog professor Senelle. Laat die wijze man in zijn eenkennige, perkamenten glorie lekker zalven en fulmineren.
Vrouwen onder elkaar. In de politiek leidt het tot gênant geroezemoes. Ze houden er een soldateske omgangsmoraal op na. Met de glimlach, dat wel. Liever nog: ogen op steeltjes.
Maar altijd gif in de handtas, op zijn minst pepperspray. Er ligt iets drillerigs in de persoonlijke drillerigs in de persoonlijke verhoudingen van de dames. Om nogmaals Komrij te parafraseren: “De muze kust zelden de kruin van een politica.” Op zich begrijpelijk. Je worstelt je als vrouw moeizaam omhoog in de mannenwereld van politiek, vakbond en industrie en, eens boven aan de ladder, glorieert een vrouw met nog meer verve en aplomb dan jij. Wat penisnijd was, wordt dan gleufnijd. Alle begrip. Maar neem dan ook, als een open wond, je verlies en betrek niet de eerste de beste wereldleiders in een ijlend requisitoir. Ziek uit, die jeuk op een gevoelige plek! Anne-Marie Lizin is rond van zinnen. Te vlezig in erbarmen.

Edoch, de enige die deze week ontslag had moeten nemen, was dat liberale stekelzeugje. Of gaan we ook de Chinese junta verzoeken het probleem Aimé Anthuenis op te lossen?

uit de morgen van zaterdag 190305. morgenvandaag dus...